Mitofagia i zdrowie komórek

Urolityna A: Jak związek z granatu może spowalniać starzenie się komórek

Dr. Zofia Karok

Kiedy mitochondria się starzeją, cierpią mięśnie, układ odpornościowy i mózg. Metabolit z jelit może ponownie pobudzić proces recyklingu komórkowego. Podsumowanie dotychczasowych badań na ludziach, z uczciwym uwzględnieniem ich ograniczeń.

Urolithin A: Wie ein Granatapfelstoff die Zellalterung bremsen könnte
At a glance
  • Urolityna A to naturalny metabolit powstający w jelitach z polifenoli granatu
  • Aktywuje mitofagię: ukierunkowany rozkład i zastępowanie uszkodzonych mitochondriów
  • Cztery randomizowane badania kontrolowane u ludzi wykazują poprawę siły mięśni, wytrzymałości i funkcji odpornościowej
  • Dwa z tych badań nie osiągnęły pierwszorzędowego punktu końcowego; dowody są pozytywne, ale nie bez zastrzeżeń
  • Około 60% populacji nie jest w stanie samodzielnie efektywnie wytwarzać urolityny A z pożywienia
  • Status GRAS (USA) i zezwolenie na nową żywność (UE); nadal brakuje danych długoterminowych obejmujących okres dłuższy niż 4 miesiące

Od granatu do komórkowego oczyszczacza: czym jest urolityna A?

Wszystko zaczyna się od granatu, a dokładniej od polifenoli znajdujących się w jego skórce, tak zwanych elagotanínach. Kiedy pijemy sok z granatów albo jemy orzechy włoskie, maliny lub truskawki, te związki roślinne trafiają do jelita grubego. Czeka tam wysoko wyspecjalizowana społeczność bakterii jelitowych, która potrafi przekształcić elagotaniny w substancję, będącą w ostatnich latach przedmiotem intensywnych badań nad starzeniem się: urolitynę A.

To, co czyni ten związek tak niezwykłym, to nie jego pochodzenie, lecz działanie. Urolityna A aktywuje komórkowy proces oczyszczania zwany mitofagią, czyli celowy rozkład i zastępowanie uszkodzonych mitochondriów. Mitochondria to elektrownie naszych komórek. Z wiekiem narastają uszkodzenia ich DNA. Uszkodzone mitochondria pracują nieefektywnie, produkują mniej energii i uwalniają więcej szkodliwych reaktywnych form tlenu. [1]

Od 2016 roku badania nad urolityną A wyraźnie nabrały tempa. W samym 2024 roku opublikowano ponad 125 prac naukowych dotyczących tej substancji. Obecnie dostępne są wyniki czterech kontrolowanych placebo badań z udziałem ludzi, co jest niezwykle dużą liczbą w przypadku substancji wspierającej długowieczność.

Mikrobiom decyduje o tym, kto odniesie korzyści

Pierwsza przeszkoda znajduje się w jelitach. Nie każdy człowiek potrafi bowiem naturalnie produkować urolitynę A. Badanie z udziałem 100 zdrowych dorosłych wykazało, że tylko około 40% uczestników wytworzyło we krwi znaczące ilości urolityny A po wypiciu soku z granatów. [2]

Przyczyną jest indywidualny skład mikrobiomu jelitowego. Naukowcy wyróżniają trzy tak zwane metabotypy urolityny: UM-A (wydajni producenci), UM-B (niska produkcja) i UM-0 (brak produkcji). To, do którego typu należymy, zależy od określonych szczepów bakterii i tylko w ograniczonym stopniu można na to wpływać dietą. [3]

Bezpośrednia suplementacja pozwala ominąć ten problem. W badaniach jednorazowa dawka 500 mg prowadziła do uzyskania stężeń w osoczu sześciokrotnie wyższych niż po wypiciu soku z granatów, niezależnie od metabotypu. [2]

Jak urolityna A odnawia mitochondria

Urolityna A aktywuje szlak PINK1/Parkin, kluczowy szlak sygnałowy mitofagii. W tym procesie uszkodzone mitochondria są rozpoznawane przez aparat komórkowy, pakowane w autofagosomy i rozkładane. Z materiału powstałego w wyniku rozkładu tworzą się nowe, sprawne mitochondria. Z wiekiem proces ten słabnie, co wpływa na siłę mięśni, funkcjonowanie układu odpornościowego i sprawność poznawczą.

Ten mechanizm jest ściśle powiązany z ogólną autofagią, którą aktywuje również spermidyna. Urolityna A działa przy tym swoiście na mitochondria, podczas gdy spermidyna uruchamia szerszy komórkowy proces recyklingu. Badania podstawowe rozpoczęły się w 2016 roku od publikacji w Nature Medicine przygotowanej przez ETH w Lozannie. [4]

Co pokazują badania kliniczne, a czego nie

Obecnie dostępne są cztery kontrolowane placebo badania z udziałem ludzi. Jak na substancję wspierającą długowieczność jest to solidna podstawa, ale wiąże się z ważnymi ograniczeniami, które należy uczciwie uwzględnić przy interpretacji wyników.

Początek dało badanie Andreux i in. z 2019 roku, opublikowane w Nature Metabolism: 60 zdrowych, mało aktywnych starszych osób otrzymywało urolitynę A przez cztery tygodnie. Wynik stanowił potwierdzenie koncepcji: substancja była bezpieczna, dobrze tolerowana i przyniosła mierzalną poprawę biomarkerów mitochondrialnych. Był to pierwszy dowód, że ten mechanizm uruchamia się również w organizmie człowieka. [5]

Jak dotąd największe badanie skuteczności przeprowadzili Singh i in. w 2022 roku, a jego wyniki opublikowano w Cell Reports Medicine. 88 osób z nadwagą i małą aktywnością fizyczną, w wieku od 45 do 65 lat, otrzymywało codziennie przez cztery miesiące 500 lub 1 000 mg urolityny A. Wyniki wykazały istotną poprawę siły mięśni nóg o około 12% oraz spadek poziomu markera stanu zapalnego CRP. Warto wiedzieć, że główny punkt końcowy, czyli maksymalna moc wyjściowa (Peak Power Output), nie poprawił się istotnie. Pozytywne wyniki dotyczące siły i wytrzymałości były drugorzędowymi punktami końcowymi. [6]

Drugie badanie z tego samego roku, przeprowadzone przez Liu i in. i opublikowane w JAMA Network Open, objęło starszą populację: 66 osób w wieku od 65 do 90 lat otrzymywało 1 000 mg dziennie przez cztery miesiące. Istotną poprawę wytrzymałości mięśniowej zaobserwowano już po dwóch miesiącach, a poziomy acylokarnityn i CRP mierzalnie się obniżyły. Także to badanie nie osiągnęło głównego punktu końcowego: w porównaniu z placebo nie odnotowano istotnej poprawy w 6-minutowym teście marszowym ani produkcji ATP w mięśniu dłoni. [7]

Oba badania pokazują spójny wzorzec: wytrzymałość mięśniowa i markery stanu zapalnego poprawiają się w sposób wiarygodny, natomiast główne punkty końcowe dotyczące wydolności poprawiają się tylko częściowo. To uczciwy obraz, nie porażka, ale też nie bezwarunkowy sukces.

Badanie MitoImmune przeprowadzone przez Denka i in., opublikowane w 2025 roku w Nature Aging, poszerzyło perspektywę o układ odpornościowy. 50 zdrowych dorosłych w wieku od 45 do 70 lat otrzymywało przez 28 dni 1 000 mg urolityny A dziennie. Zdolność komórek T CD8+ do utleniania kwasów tłuszczowych wzrosła istotnie (+14,7 punktu procentowego, p=0,006), a biogeneza mitochondriów w komórkach odpornościowych zwiększyła się. [8] Wyniki te sugerują, że urolityna A może wspierać nie tylko komórki mięśniowe, lecz także komórki odpornościowe w utrzymaniu funkcji mitochondriów w starszym wieku.

Uzupełniająco mniejsze badanie Zhao et al. z 2024 roku, opublikowane w Journal of the International Society of Sports Nutrition, objęło 20 wytrenowanych sportowców płci męskiej przez osiem tygodni. Siła mięśniowa, wytrzymałość i markery stanu zapalnego wywołanego wysiłkiem poprawiły się istotnie. [9] Próba była bardzo mała i obejmowała wyłącznie mężczyzn, więc możliwość uogólnienia wyników jest ograniczona, ale wynik pokazuje, że urolityna A może działać także u osób już wytrenowanych.

Nadzieja dla zdrowia mózgu: wciąż brak danych z udziałem ludzi

Urolityna A może przekraczać barierę krew-mózg. [10] W trzech modelach mysich choroby Alzheimera długotrwałe leczenie poprawiło zdolności uczenia się i pamięć, a patologie związane z amyloidem beta i białkiem tau uległy zmniejszeniu. [11] Nadal brakuje badań klinicznych z udziałem ludzi. Trwające obecnie badanie z udziałem około 650 uczestników ma po raz pierwszy systematycznie zbadać wpływ na zdrowie mózgu u ludzi. Do czasu opublikowania jego wyników dane dotyczące zwierząt i mechanizmów działania są biologicznie wiarygodne, ale nie stanowią dowodu skuteczności u ludzi.

Profil bezpieczeństwa i dawkowanie

Systematyczny przegląd badań z 2024 roku, obejmujący ponad 250 uczestników, potwierdził korzystny profil bezpieczeństwa. [12] Urolityna A nie jest genotoksyczna. [13] Status GRAS w USA, zezwolenie na nową żywność w UE. Brakuje danych długoterminowych wykraczających poza cztery miesiące. Nie oznacza to, że substancja jest niebezpieczna, lecz że badania nad nią są jeszcze na wczesnym etapie.

Dawkowanie zgodne z aktualnymi danymi z badań: 500–1 000 mg dziennie, przyjmowane rano wraz z posiłkiem.

Stan dowodów

Dane z badań dotyczących substancji wspierającej długowieczność są stosunkowo solidne. Przeprowadzono cztery RCT z udziałem ludzi, z których dwa nie osiągnęły pierwszorzędowego punktu końcowego. Próby pozostają małe (20–88 uczestników), a danych długoterminowych brakuje.

Poziom dowodów Typ badania Wynik Ocena
Badania z udziałem ludzi RCT (n=88, 45–65 lat) Siła mięśniowa +12%, wytrzymałość ↑, CRP ↓ po 4 miesiącach. Pierwszorzędowy punkt końcowy (Peak Power Output) nie osiągnął istotności statystycznej. (Singh et al. 2022, Cell Rep Med) 🟢 Silne, największe badanie skuteczności UA
Badania z udziałem ludzi RCT (n=66, 65–90 lat) Istotna poprawa wytrzymałości mięśniowej (dłoni i nóg) po 2 miesiącach. Pierwszorzędowy punkt końcowy (6MWT, ATP) nie był istotny statystycznie. (Liu et al. 2022, JAMA Netw Open) 🟢 Silne, pierwszorzędowego punktu końcowego nie osiągnięto
Badania z udziałem ludzi RCT (n=50, 45–70 lat) Wzrost funkcji limfocytów T CD8+ ↑, wzrost zdolności FAO o 14,7 pp., wzrost biogenezy mitochondriów ↑ (Denk et al. 2025, Nat Aging) 🟢 Silne, potwierdzone efekty immunologiczne
Badania z udziałem ludzi RCT (n=66, 65+ lat) Pierwsze badanie bezpieczeństwa i skuteczności z udziałem ludzi, wzrost markerów mitochondrialnych ↑ (Andreux et al. 2019, Nat Metab) 🟢 Silne, potwierdzenie koncepcji
Badania z udziałem ludzi RCT (n=20, sportowcy) Wzrost siły i wytrzymałości mięśni ↑ u wytrenowanych mężczyzn po 8 tygodniach (Zhao et al. 2024, JISSN) 🟡 Umiarkowane, mała próba, tylko mężczyźni
Model zwierzęcy Badanie na myszach Aktywacja mitofagii, wydłużenie życia C. elegans; poprawa funkcji mięśni ↑ u starzejących się myszy (Ryu et al. 2016, Nat Med) 🟡 Ograniczone, możliwość przełożenia na ludzi pozostaje otwarta
Mechanistyczne Badanie in vitro / hodowla komórkowa Aktywacja mitofagii za pośrednictwem szlaku PINK1/Parkin w komórkach ssaków; potwierdzono przenikanie przez barierę krew-mózg 🔵 Podstawa, wyjaśnia mechanizm
Luki Brakujące dane Brak badań długoterminowych >4 miesiące. Brak badań z udziałem ludzi dotyczących zdrowia mózgu. Brak bezpośrednich dowodów na długowieczność. W dwóch RCT nie osiągnięto pierwszorzędowego punktu końcowego. 🔴 Kwestia otwarta, którą należy krytycznie uwzględnić

🟢 Silne dowody (RCT z udziałem ludzi) · 🟡 Umiarkowane dowody · 🔵 Dowody mechanistyczne · 🔴 Brak danych / ograniczenia

Dla kogo urolityna A jest odpowiednia?

Na podstawie dotychczasowych dowodów substancja jest szczególnie istotna dla osób po 40. roku życia, u których funkcja mitochondriów pogarsza się wraz z wiekiem. Ponadto około 60% populacji nie jest w stanie efektywnie wytwarzać urolityny A z pożywienia. Ta grupa szczególnie korzysta z bezpośredniej suplementacji. Również osoby aktywne i sportowcy, którzy chcą ukierunkowanie wspierać regenerację mięśni i wydolność, znajdą w danych konkretne przesłanki.

Urolityna A różni się mechanizmem działania od NMN (zwiększanie poziomu NAD+) i spermidyny (ogólna autofagia). Wszystkie trzy podejścia oddziałują na różne poziomy zdrowia komórkowego i można je łączyć.

Co to oznacza w praktyce?

Urolityna A nie jest cudowną pigułką. To substancja o dobrze poznanym mechanizmie działania, dla której dostępne są dane kliniczne z udziałem ludzi. W przypadku substancji wspierającej długowieczność nie jest to bynajmniej oczywiste. Wyniki dotyczące wytrzymałości mięśniowej i markerów stanu zapalnego są spójne. W dwóch badaniach nie osiągnięto pierwszorzędowego punktu końcowego, co należy uwzględnić przy indywidualnej ocenie.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest różnica między urolityną A a ekstraktem z granatu?

Ekstrakt z granatu zawiera elagitanniny, czyli prekursory, które muszą zostać przekształcone przez bakterie jelitowe w urolitynę A. Ponieważ około 60% populacji nie jest w stanie efektywnie przeprowadzić tej przemiany, sok z granatu dostarcza u wielu osób niewielkie ilości urolityny A we krwi. Bezpośrednia suplementacja całkowicie omija ten problem.

Co dokładnie pokazują badania kliniczne, a co nie zostało potwierdzone?

Dobrze udokumentowane: znacząca poprawa wytrzymałości mięśniowej (Liu i in. 2022, JAMA) oraz siły mięśniowej (Singh i in. 2022, Cell Reports Medicine), spadek markerów zapalnych (CRP) i poprawa w komórkach odpornościowych (Denk i in. 2025, Nature Aging). Ważne ograniczenie: dwa randomizowane badania kontrolowane nie osiągnęły swojego głównego punktu końcowego (test chodzenia na 6 minut, produkcja ATP). Próbki pozostają małe (20–88 uczestników), a dane długoterminowe są niedostępne.

Jak długo trwa, zanim efekt będzie zauważalny?

Pierwsze zmiany w biomarkerach mitochondriów zaobserwowano w badaniach po czterech tygodniach. Poprawę wytrzymałości mięśni mierzyło się po dwóch miesiącach, wzrost siły po czterech miesiącach. Kontynuowanie suplementacji jest bardziej sensowne niż krótkotrwała kuracja.

Czy można łączyć Urolithinę A z NMN lub innymi suplementami?

Tak, mechanizmy te są komplementarne: Urolityna A usuwa uszkodzone mitochondria (mitofagia), NMN zwiększa produkcję energii w zdrowych mitochondriach (NAD+). Brak znanych negatywnych interakcji. Kombinacja ta działa na różnych poziomach zdrowia komórek.

Jakie dawkowanie jest stosowane w badaniach?

Większość badań klinicznych stosuje dawki 500 mg lub 1 000 mg dziennie, przyjmowane rano podczas posiłku. Badanie Liu (JAMA 2022) stosowało 1 000 mg u starszych dorosłych (65–90 lat). Dawki powyżej 1 000 mg dziennie były badane tylko w badaniach bezpieczeństwa.

Jaki jest profil bezpieczeństwa?

W dotychczasowych badaniach z udziałem ponad 250 uczestników nie zgłoszono poważnych działań niepożądanych związanych z substancją. Urolityna A nie jest genotoksyczna. Status GRAS w USA, zatwierdzenie jako nowa żywność w UE. Brakuje jeszcze danych długoterminowych obejmujących cztery miesiące.

Referencje

  1. [1] D'Amico, D. i in.: „Wpływ naturalnego związku urolityny A na zdrowie, choroby i starzenie się.” Trends Mol Med, 2021. doi:10.1016/j.molmed.2021.04.009
  2. [2] Singh, A. i in.: „Bezpośrednia suplementacja Urolityną A pokonuje ograniczenia ekspozycji dietetycznej.” Eur J Clin Nutr, 2021. doi:10.1038/s41430-021-00950-1
  3. [3] García-Villalba, R. i in.: „Urolityny: kompleksowa aktualizacja ich metabolizmu.” Mol Nutr Food Res, 2022. doi:10.1002/mnfr.202101159
  4. [4] Ryu, D. i in.: „Urolityna A indukuje mitofagię i wydłuża długość życia u C. elegans.” Nature Medicine, 2016. doi:10.1038/nm.4132
  5. [5] Andreux, P.A. i in.: „Aktywator mitofagii urolityna A jest bezpieczny i wywołuje molekularny znak poprawy zdrowia mitochondriów i komórek u ludzi.” Nature Metabolism, 2019. doi:10.1038/s42255-019-0073-4
  6. [6] Singh, A. i in.: „Urolityna A poprawia siłę mięśni, wydolność fizyczną oraz markery zdrowia mitochondriów.” Cell Reports Medicine, 2022. doi:10.1016/j.xcrm.2022.100633 PMID: 35584623
  7. [7] Liu, S. i in.: „Wpływ suplementacji Urolityny A na wytrzymałość mięśni i zdrowie mitochondriów u osób starszych: randomizowane badanie kliniczne.” JAMA Network Open, 2022. doi:10.1001/jamanetworkopen.2021.44279 PMID: 35050355
  8. [8] Denk, D. i in.: „Wpływ induktora mitofagii urolityny A na związany z wiekiem spadek odporności: randomizowane, kontrolowane placebo badanie.” Nature Aging, 2025. doi:10.1038/s43587-025-00996-x PMID: 41174221
  9. [9] Zhao, H. i in.: „Ocena wpływu Urolithinu A na wytrzymałość mięśni, siłę i stan zapalny u mężczyzn sportowców.” JISSN, 2024. doi:10.1080/15502783.2024.2297268
  10. [10] Urolityna A w zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego. Biomedicines, 2025.
  11. [11] Hou, Y. i in.: „Urolityna A poprawia funkcje poznawcze w chorobie Alzheimera i przywraca mitofagię.” Alzheimer's & Dementia, 2024. doi:10.1002/alz.13847
  12. [12] Kuerec, A.H. i in.: „Celowanie w starzenie się za pomocą urolityny A u ludzi: przegląd systematyczny.” Ageing Research Reviews, 2024. doi:10.1016/j.arr.2024.102521
  13. [13] Heilman, J. i in.: „Ocena bezpieczeństwa urolityny A.” Food and Chemical Toxicology, 2017. doi:10.1016/j.fct.2017.07.050